Op het VIde Zinnebeeld.
Deez' Vogelen, vermoeid door 't vliegen,
Verkiezen voor hunn' grond
Het riet, dat hen haast zal bedriegen:
Ziet daar, het zakt terstond.
Wat word 'er menig mensch bedrogen,
Die, door een' yd'len waan
Zyn' grond van rust niet heeft gewogen,
Die denkt steeds vast te staan
Op dert'le wellust, eer en schatten:
Maar ieder is een Niet;
Die fondamenten zullen spatten,
Gelyk een staf van riet.
Men kiez' dan de onverwrikb're muuren
Van Godsvrucht en Geloof:
Die zullen 's waerelds praal verduuren;
Die blyven voor den roof
Destyds, die 't all' verslind, steeds veilig:
Men steune op God alleen,
En leeve naar zyn' toestand heilig:
Deez' grond is 't nodig Een,
Waar op de ziel zich kan vertrouwen.
Dwaas zyn ze die op welzand bouwen.