Op het LIVste Zinnebeeld.
Het Kaarslicht moet hier voor de straalen
Der Zon verdwynen in 't verschiet.
Wie leert hier tot zyn voordeel niet
Hoe verr' de trotsche geesten dwaalen,
Die roemen op hun vlug verstand
En dapp're daaden van hun leven,
't Geen maar een schemering kan geeven,
Die hen doet tasten naar de wand,
By 't zonnelicht van 't Alvermogen,
Dat all' den mind'ren glans verdooft?
Is hy dan niet van brein berooft,
Die zich op gaaven wil verhoogen,
Waar door hy is aan God verpligt?
ô Nietige aardworm vol gebreken!
Dat heet een kleene kaars ontsteeken
By 't schynen van het waereldlicht.
Leer dan uw hovaardy bedekken
Door 't kleed van eigen nietigheid
't Is de eerzucht die de ziel verleid.
Laat dit u tot een les verstrekken.
Hy is eerst ryk die arm van geest
Zyn Schepper ned'rig dient en vreest.