Op het IIIde Zinnebeeld.
Hoe grypt deez' Hand van 's hemels trans,
Naar de onverwelkb're Lauwerkrans
Van Eer, en laat de schatten
Van ryksstaf, staat en kroonengoud,
Voor hem die op den waan vertrouwt
En 't zichtb're wil bevatten!
ô Schets van een verheeven ziel,
Die nooit in zulk een laagte viel,
Om 't nietig slyk te kiezen
Van 's waerelds overvloed en lust!
Zy mint de deugd, die bron van rust,
Schoon ze alles moest verliezen
Wat elk hier groots en dierbaar acht.
Weg weelde en overdaad en pracht:
Hier moet uw luister daalen,
Die uur op uur reeds nederstort,
Terwyl haar Lauwer nooit verdort,
Om eens te zegepraalen,
En steeds te zyn met heil gekroond,
Daar zy met haar gemoed reeds woont.