Op het XIVde Zinnebeeld.
Die 't Kaarslicht by de zon ontsteekt,
Betoont dat hem verstand ontbreekt,
Nadien 't geen nut kan geeven:
Een zinnebeeld van hem wiens hert,
In eigenwysheids strik verwert,
Door hoogmoed aangedreven,
De zon der waarheid (welk een hoon!)
Verwaand durft steeken naar de kroon;
Ja die, door 't redentwisten,
't Geheim van Gods verborgenheên,
Zo streng verboden durft ontleên,
't Geen christen tegen christen
Verbittert maakt door eenen gloed
Van doolend' yver, die verwoed
De Kerk in vlam doet zetten.
Wys is hy dan die 't dwaal-licht dooft,
Dat hem van d'eed'len glans berooft,
Die Jesus liefdewetten
Doen straalen in de oprechte ziel,
Die nooit van 't vrede-spoor verviel.