Op het Lste Zinnebeeld.
Wilt gy den Zyworm hier bewaaren,
Op dat hy zich ten arbeid schikk',
't Is nodig dat men hem verkwikk',
Met groene en frisse Moerbey-blaêren.
Zo moet men d'afgesloofden geest
Ontspannen door vermaak'lykheden,
Beslooten binnen 't perk der reden,
Opdat die vry en-onbevreest
Zyn werk te beter uit mag voeren:
Want anders ging hy hier gebukt,
En door te zwaaren last gedrukt.
De droefheid zou hem steeds ontroeren.
Dwaas zyn ze dan, die all' 't vermaak,
Hoe nut en eerelyk verbannen;
Die steeds gelyk natuurtirannen,
Gods gunst verwyten, die den smaak
Van zyne gaaven heeft geschonken,
Op dat men t'misbruik maar vermy',
En zich daar in op 't hoogst verbly',
Om 't hert tot dankbaarheid te ontvonken.
Deez' spreuk verstrekke ons steeds tot
‘Doe altoos wel en zyt verheugd. (vreugd: