Op het XCVIste Zinnebeeld.
De Vliegen, door deez' Spin bedroogen
Daar zy haar net voor breit,
Vertoonen klaar 't beleid
Van hun, die wenschen naar vermogen,
Naar wellust, staat en eer,
En zalig achten die dit hebben.
Dus raaken ze in die spinnewebben
Verward, en storten neêr
In 't slym van duizend doodsgevaaren.
Dus lokt de helsche Spin
De onvaste zielen in
Het weefsel van zyn heilloos gaven
Waar in hy hen verslind.
Gelukkig hy, die met genoegen
Zyn' staat weet naar Gods wil te voegen,
En in zyn kleen bewind,
Van hoogmoed schuw, zich laat bepaalen
Naar 't voorschrift van Gods wet:
Die ziel zal nooit in 't net
Van heerschende aardsgezindheid daalen,
Maar vliegen naar dien staat
Die nimmermeer vergaat.