Wijse: Balette Bronkost. 't Musijck, siet 14. Sond. na Pinxt. 't YDel draeven, En staen na 's werelts kort' en vals pleysier, My begraeven Nu houden eeuwigh in het gloeyend' helsche vyer. Vol ellend' waer ick my keer', of wend', Moet ick hier schuylen // In duyster kuylen, Schreyen en huylen // Gepijnigt om mijn sond'. O sond'! o sond' // Die my soo deerlick wondt.Vol Hoe korts-wijligh Docht my het Werelts al, met goudt besaeyt? Maer hoe yligh Is my het radt van Avonturen omgedraeyt? Mijn paleys // Is nu een glend' forneys: Al mijn genuchten // Zijn wegh gaen vluchten: En ick moet suchten // Hier in een zee vol pijn. O pijn! o pijn! Die noyt verlicht sal zijn.Mijn
Een doodt-sonde (Die nouw'licks heeft behaeght een oogenblick) Mijn noch wond'de, Als ick verreysde, in mijns leven laetsten snick. Door Godts recht (Daer niemant tegen-seght) Ben ick verwesen // Te zijn na desen In schrick en vresen // Het voedtsel van de vlam. O vlam! o vlam! Daer niemant uyt en quam. Och zijt weeter Al die in 't leven noch wat spaert den Heer! Leeft doch beter. Mijn ongeluck laet dienen tot gesonde leer. ‘Met een traen // Kont ghy de hel ontgaen. ‘Want kleyne boeten // Godts straff' versoeten: ‘En hem begroeten // Dat hy u doet genaed'. Genaed'! genaed'! Eer 't u oock wort te laet.Met ‘Voor kleyn genucht ‘ Een eeuwigh sucht. ‘Die 't quaet niet vlucht ‘ Wint sulcke vrucht. ‘Korte lust, Hier wat sust. ‘Haer' onrust, Noyt geblust. ‘Naer 't oogenblick pleysier, ‘Volght dickwils 't eeuwigh vyer.
Cookies on Poetry Cove