Ballet: Sonatemi. Musijck. 12. Sond. na Pinxt.
KOmt Maeghden Schaer Met stem en snaer,
Sint' Hermione looft. Die, als Godts Kerck
Eerst quam in 't werck, In Jesum heeft gelooft:
En hem haer Suyverheyt Voor eeuwigh toegeseyt:
Leerde de Medecijn: Waer door sy veel uyt pijn,
Naer ziel, en leden t'saem,
Hielp om des Heeren Naem.En
Veel duysent paer Versochten haer,
Om, door haer edel kunst,
Van sieckt' en pijn Gesont te zijn:
Die sy hielp door Godts gunst:
En brochts' al tot 't Geloof.
Maer Satan desen roof Gevoelende, heeft haest,
Grammoedigen verbaest,
Sijn Dienaers tegen-set,
Om haer te doen belet.En
Niet was soo wreedt, Dat haer dee leedt:
Geen solfer, pick, of loot: Het gloeyend' vyer
Hielp niet een zier, Noch elssens tot haer dood.
Noch geess'len uren langh
Deed in 't gemoet bedwangh.
Maer door Godt onder-standt
Kreegs altijdt d'overhandt.
Dus op het lest door 't sweerdt,
Was sy den Hemel weert.Noch
Maer, siet eens, als 't Hooft van den hals
Twee Beulen souden slaen,
Godt straft'se beyd' Met Lammicheyt.
Sy waren seer begaen:
Dus hebben sy, met ween', Hermioon' aengebeen.
Als dese badt, terstont Sy wierden weer gesont:
En door haer goet vermaen,
't Geloove namen aen.Dus
Voorts badt voor haer, Dat Godt se daer
Haeld' in sijn rust, en vre'e.
't Welck als sy deed', Soo is sy meed'
Gestorven op die ste'e.
Sint' Hermioon' vol moedt,
Mart'larers sonder bloedt,
Bidt voor ons allegaer; Dat wy u volgen naer,
Hier in 't Geloof, en Deught,
En namaels in de vreught.Sint'