Wijse: Treurt edel huys Nassauw.
Die Godt en Naesten mint,
Krijght licht wat hy bezint,
En kan het al bewegen:
Wat hy maer voor en set
Door gebedt,
't Wort verkregen,
Niemant kan doen belet.
't Vrouken der Chananeen,
Met liefde en geween,
Quam voor haer Dochter smeecken.
Haer Satan quelde seer,
Maer den Heer Wou niet spreecken.
Dus badt sy noch veel meer.
Haer
Doen sprack hy: 't is niet goet
't Broodt, dat de Kinders voedt,
Te geven aen de Honden.
Sy sey': De kruymkens wis,
Van den dis Ondervonden,
Der honden voedtsel is.
Sy
Door Honden sy verstaet,
't Verbastert Heydens zaedt:
Door kinders, Joodsche Naci.
Bidt, dat den Heer oock doet,
Aen haer bloedt 't Broot der graci;
Dat sy oock zijn behoedt.
Groot sey' den Heer, O Vrouw!
Ick u Gelove houw;
Naer uw' wil moet u wesen.
Haer Heydens Dochter voort,
Soo 't behoort Is genesen,
Door kracht van Christi woordt.
Haer
Is 't dat die Vrouw genoot,
Een kruym Genade-broodt,
Om haer liefd' en gelove;
Wat goet een Christen niet,
En geschiet Van daer boven,
Die Liefd' een ander biedt?
Wat
Laet u dan 't Heydendom,
O vroome christendom,
In liefde niet verwinnen.
"Die Godt en Naesten sal,
"In dit dal Wel beminnen,
"Wint 't hier en namaels al.
Die