Wijse: Maria weest gegroet. De nooten, siet den 1. Sondag des Advents.
ALs een seer groote schaer
Gevolght is Jesum naer
Drie gansche dagen lanck,
Heel sonder spijs of dranck:
Hy sprack tot sijn Discipelen:
Siet, dees vergeten
Om my, hun eeten:
My jammert over hen!
Hy
Soo icks af-reysen laet
In soo een hongers-staet,
Sy sullen moed' en mat,
Beswijcken op het padt.
Maer sijn Discipels seyden: 't is
Hier wildernis:
wie kan dees lien
In hongers-noodt voorsien?
Maer
Doen vraeghde Jesus haer:
Hoe veel broodt hebt ghy daer?
Maer seven, seyden sy,
En weynigh visch daer by.
Dus deed hen sitten op het velt,
En naer 't gebedt, En zegens-wet,
De kost is voorgestelt.
Dus
Elck sijn bekomst genoot,
En daer noch overschoot
Tot seven korven broodt.
Mirakel wonder groot!
Want dese mans, die daer zijn al
Versaedt geweest, Zijn (soo men leest)
Vier duysent in 't getal.
Want
Met liefde oock soo teer,
Volght Christen Mensch u Heer,
Op dat hy u soo spijs',
Sijn min en gunst bewijs.
O Jesu! oorspronck aller goedt,
Met uwen zegen, In 's werelts wegen,
Ons ziel en lichaem voedt!
O