Wijse: Rijck Vader Godt almachtigh. Den fieren nachtegale.
Als twee Discipels t' samen Uyt stad Jerus'lem quamen, Haer reys naer Emmaus namen, Quam Jesus met haer treden Siet die haer niet en schamen Wat geestelicks te ramen, Komt Jesus na betamen, In 't midden hier be-
neden. Verresen dan, hy gaet Met haer in vremt gewaet: En siend' haer droef gelaet, Vraeghd' hen: wat is u praet? Sy klaegden hem met weene, Dat Jesus Nazareene, In wercken ongemeene, De hoop van haer geslacht, Aen 't Cruys was omgebracht.
Doen Chistus op haer klagen Sprack: dwaes' van hert en trage, Om het Geloof te wagen, Naer Schriftuers rechte sinnen. Moest Christus niet dees plagen, En dit swaer Cruys verdragen, Verrysen na drie dagen, En soo syn glori winnen? Wyl hy uytlegt, Godts Woort, Dat 't hert heeft doorgeboort: En quamen daer 't behoord Elck nood' hem binnen voort.
Aen tafel dan geseten, 't Brood zegend' om te eten: En wie hy was liet weten, Als hy het brack van een: En soo van haer verdween. Wyl
Hier sal een yeder leeren, Hoe dat hy moet verkeeren In Christi Kerck, met eeren: Niet twijf'lend aen 't Geloove, Sijn Hoop sal hy fonderen Op de beloft des Heeren: Sijn Liefd' hy sal vermeeren, Om 't eeuwig goet daer boven; "Die hier met Christo strijdt, "En 't sijnder eeren lijdt, "Sijn Kruysjen draegt wat tijt, "Sal eeuwlick zijn bevrijdt. "Die 't herte wilt ontsteken, "Laet Christus 't Broodt hem breken, "En tot hem binnen spreken. "Hoe meer gemeensaemheyt, "Hoe meerder gunst bereyt. Die
Cookies on Poetry Cove