Wijse: Serbande. De noten, vrydag na de 1 Sondag in de Vasten.
DEn Goeden Vrydagh, die onder de dagen
Is den bedroevighsten van al in 't jaer:
Doet 't kruys en lijden met schreyen beklagen,
Van onsen liefhebbenden Middelaer.
Wiens doodt de Sonne verduystert betreurt:
In twee 't Voorhanghsel des Tempels scheurt.
De steenen bersten: de Doode opstaen:
Het Aertrijck beeft, om 't leedt aen Godt gedaen.
Alleen de Joden, met de goddeloose,
Verblijden in dit verdoemelick quaedt,
Maer niet als de droefheyt verwacht alle boose,
Die Christo weyg'ren mededoogend' gelaet.
"Maer die mee dragen sijn lijden en pijn,
"Sullen mee deelachtigh der vreughden zijn.
"Want die door 't Kruys hier in sijn tranen saeyt,
"Des Kruycen vrucht in verheugeniss' maeyt.
O Goeden Vrydagh! wat sult gy die menschen,
Die 't Kruys verachten, dan wesen tot druck:
Maer die 't beminnen en dragen na wenschen,
Tot volle vreughden, en eeuwigh geluck?
"In 't Kruys heeft Godt voor een yder bereyt
"'t Leven, verrijseniss' en Saligheyt. Gal. 6.
O Jesu, geeft dat ick 't Kruys minn' en draegh,
Dat ick u hier, en na desen behaegh.
In