Wijse: Hoe schoon licht ons de Morgen-sterr'.
Den Heer leert dat sijn Hemelrijk
Het Mostaert-zaeyken is gelijck
Het minste van de zaden.
Maer als 't nu schiet sijn wasdom uyt,
't Wort meerder als het ander kruyt,
't Wort een boom rijck geladen;
Waer in, met min,
Vele dieren komen swieren,
En ten lesten
Maecken daer in oock haer nesten.
Hier wordt verstaen, naer Christi sin,
Sijn Kercke, die kleyn in 't begin,
Maer door Godts Woordt gewassen,
Nu wijdt verspreydt is over al,
En is een schuyl-boom in dit dal
Voor die op haer ziel passen.
Eja! Vlieght na
Dees' booms tacken: Sy noyt swacken:
Maeckt daer wooningh,
Arm, Rijck, Edel, Prins, of Coningh.
Eia.
Als ghy daer wooningh hebt gemaeckt,
Dit Mostaert-zaetken dan eens smaeckt;
Hoort neerstigh 't Woordt des Heeren.
Al is dit scherp, en vloeyen doet
Uyt d' oogen tranen; het is goet:
Het suyvert, doet verteeren,
Het blust Qua'e-lust,
En 't doet treden Van beneden
Ons na boven,
Om voor eeuwigh Godt te loven.
Het