Ballet: Intrado: Vanitas vanitatum. Ydelheydt der ydelheden. 't Muzijck 4. Sondag na Pinxter.
JEsus in een Schip voer heden
Over zee in sijne Stadt
Soo 't huys was vol volcks beneden,
Daer hy op den Preeck-stoel sat:
Men scheurd' en brack, Van boven, 't dack,
Waer door sy lieten neer
Een in sijn bed, Met Gicht besmet,
Gebroght voor onsen Heer.
Men
Jesus siende hun geloove,
Sprack den Krancken toe met dult:
Soon betrouwt: want ick beloove
U vergeef ick sond', en schult.
De Scriben voort, Hier door verstoort,
Hebben gemurmureert:
En seyden: hoort Daer laster-woordt:
Hoe desen blasphemeert!
De
Siende Jesus de gedachten,
Die daer woelden in 't gemoedt,
Vraeghde: Wat zijn dese klaghten,
die ghy t' onrecht van my doet?
Wat kan ick Heer,
Doch seggen eer:
Ick u vergeef de zond':
Of: voort opstaet, En wand'le gaet,
Weer fris, en heel gesont.
Wat
Maer, om dat sy souden leeren
Over sonden sijne macht,
Ginck hem tot den Krancken keeren,
Sey': staet op met d' oude kracht:
Neemt op u bed, en gaet daer met
Naer huys, met volle wensch.
Dus gaven sy Godt lof, dat hy
Gaf sulcke macht den mensch.
Neemt
Hier mee leert den Heer der Heeren
Tot ons' naesten liefden-plicht:
En des Priesters macht weerdeeren;
Ja tot hem gaen in ons' gicht.
Sond' is ons gicht Die door de Bicht
Hy heel genesen kan.
Smert u dit seer, Neemt uwen keer
Tot een soodanigh Man.
Sond'