Wijse: O Coridon, siet hier den stal.
Als eertijts 't volck van alle oordt
Quam, om te hooren Christi Woordt:
Soo is hy in een Schip gegaen
te G'nezareth, van waer hy gaf de Schaer een goet vermaen.
Het welck voleyndt, Heeft van de ree
Doen steken af tot in de diepe Zee.
Alwaer hy Petro heeft geseydt:
Uw netten tot de vanghst uytspreyt;
Maer Petrus klaeghd: O Meester! weet,
Dat heel den nacht ick met verlooren arbeydt 't net uytsmeet!
Maer in uw Woordt, en naer u sin,
Sal ick het net uytwerpen t' zeewaert in.
Maer
Dit doende, vingen soo veel vis,
Dat 't net byna gebroocken is.
Sy wenckten die van 't ander boot,
Die hielpen beyde Scheepkens vullen tot versinckens noot;
't Welck Petrus siende, knielde neer,
En sey: gaet weg, ick ben een sondaer Heer.
't Welk
Maer Jesus sprack: weest onbelaen
O Simon! want ghy sult voort-aen
Een Visscher van veel menschen zijn,
Die gy sult trecken uyt des werelts zee en helsche pijn.
Sy dan aen landt begaven haer,
Verlieten 't al, en volghden Jesum naer.
Sy
Leert hier, o mensch! gehoorsaemheyt,
En doen wat seght de Overheyt.
Leeft altijdt soo u Godt gebiedt:
Want in den nacht van uwen eygen wil en vanght ghy niet.
Doet ons u volgen naer, o Godt!
En altijdt leven volgens u gebodt.
Doet