Ballet: Gravesande. O Magdalena wat baet doch.
Daer quamen tien Melaetse,
Als Jesus ingaen soud'
In een Kasteel,
Die van het volck geheel
Waren, om haer smet geschout.
Dus, noch ver' van die plaetse,
Sy riepen alle gaer:
O Heer ontfermt
U onser en erbermt:
Dewelk siende sprak tot haer:
Gaet heen, vertoont u aen de Priesters,
Die sullen u gesont
Verklaren van die wond.
Dus
sijn zy gelopen,
Met geloof en hopen,
En genesen tot den grondt.
Maer eenen van hen allen,
Nu siende dat hy was
Gesuyvert weer
Van sijn soo schouwbaer zeer,
Keert tot Jesum weerom ras,
Gaet voor sijn voeten vallen:
Bidt hem ootmoed'lijck aen:
Danckt sijn genaed'
Van dese groote daedt,
Hy was een Samaritaen.
Jesus sprack: zijnder niet tien genesen?
Waer zijn d' and're dan?
Ick misser negen van,
Isser geen gebleven.
Die Godt lof sou geven,
Als alleen dien vremden Man?
Jesus
Melaetsheydt is de sonde,
Die onse ziel maeckt kranck,
Vuyl en besmet,
Soo dat sy gansch belet
's Hemels glorioos' inganck.
Wacht u dan t' aller stonde,
Dat ghy geen sond' en doet.
Hebt ghy 'er gedaen,
Wilt tot den Priester gaen:
En bekent u schult met boet'.
Desen heeft Jesus gestelt in sijn Kercke Jo. 20
Met sulcke mogentheyt;
Dat al wat ghy met leyt,
Hem biecht voor den Heere,
Hy kan 't absolveeren
Voor nu en voor d' eeuwigheyt.
Dat