Wijse: Edel Kersauw'. Siet het Muzijck 4. Sondag van d' Advent.
Ghy Iesu, zijt // Een alderbesten Herder,
Die u ziel voor my stelt.
Tot u by-tijd, Keer ick, 'k en loop niet verder,
Schoon my de werelt quelt:
Haer goetheyt is maer schijn:
Haer oogmerck te verderven:
Haer soetigheyt is maer fenijn,
Dat doet de ziele sterven:
Haer
Maer ghy zijt, Heer,
Den Weg, de Waerheyt, 't Leven,
Het alderhooghste goedt:
Die voor my eer // U leven hebt gegeven,
Als Herder trouw, en vroedt,
Die sijn lijf, en zijn ziel,
Stelt voor zijn eygen schapen;
Dat geensins haer den Wolf verniel',
Verstroy', noch kom' te rapen.
Die
Ghy dan alleen // Sult mijnen Herder wesen,
Ghy hebt my langh gesocht;
En anders geen Ick dienen sal na desen,
Want ghy hebt my gekocht.
U ick oock toebehoor.
Geen huerlinck meer ter werelt
Sal ick toeneygen mijne oor,
Hoe schoon hy schijnt beperelt.
U
Ontfangt my dan U Schaepken in genaden,
En suyvert weer van vleck:
Beschermt my van Den Wolf, en alle quaden,
Laet my in geen gebreck:
Maer geeft my sulcke weyd',
Naer ziel, en leven t' samen;
Dat ick magh zijn in eeuwigheydt
Met u, mijn Herder. Amen.
Maer