Wijse: Ou este vous chere beauté In media Xaverius. Xaverius in 't Indische landt.
Den Heer gelijckt sijn Heyligh Woordt
Te recht by vierderleye zaden,
Waer van maer een gedeelt quam voort:
De reste viel ontrent de paden:
Of verdween, oock met een, op den steen:
't Derde viel tusschen doornen.
En als uyt-quam de spruyt, van het kruyt,
Versmachten 't met haer hoornen.
Hoe menigh mensch komt tot 't gehoor,
Maer heel versmoort in 's werelts saecken:
Die hoort met een verstopte oor,
Godts Woort kan 't herte niet geraecken.
Menigh blijd', hoort 't met vlijt; maer ten tijd'
Van enige tentaci',
Treedt het goedt, als onsoet, met de voet;
En wijckt van 's hemels graci'.
Menigh
Van veel wordt door Godts Woort geleydt,
Voor eenen tijdt, een saligh leven:
Maer door wellust, sorghvuldigheydt,
En rijckdom, sy hen weer om-geven.
Dese al, dwaes en mal, door hun val,
Haer ziel met doornen steecken.
O mensch, siet; dat ghy niet tot verdriet,
En valt in dees' gebreecken.
Dese
Geeft, Jesu, dat u god'lick zaedt
In ons hert, als in goede aerde,
Doch nimmermeer verlooren gaet;
Maer brenge vrucht van grooter waerde:
Hier 't gewin, van u min': en goedt sin
Tot boetveerdige vruchten:
En ons erf, na verderf, hondert-werf
Van hemelsche genuchten.
Hier