Wijse: Engels fortuyn. Schoonder dan schoon. 't Musijck siet 1. Vasten Sondag. HEden voorseydt Den Heer, met droeve stem, d' Afgrijs'lickheydt, Der stadt Jerusalem. Waer meed' hy doet Gedencken 't lest Oordeel; Dat elck tot boet Sich keeren sou geheel. Waer
Want daer sal dan Sulcke verdruckinge zijn, Dat alle Man Vol schrick sal zijn en pijn. Soo datter niet Van 's werelts tijden al, Sulcks is geschiedt, Noch oyt geschieden zal. Soo
Dan sal vergaen Het soete Sonne-licht: Dan sal de Maen Verduyst'ren haer gesicht: Der Sterren-krans Verlaten 't Firmament, En haren glans Verliesen in het end. Der
Dan sullen sien 't Cruys-teken in de locht Alle de Lien, Vol jammer seer bedocht. Dan sal Godts Soon Verschijnen in de Wolck, Als in een throon,
Vervaerlick voor al 't volck. Dan
Met groot geluydt Sal hy, en hel geschal, Sijn Engels uyt- Seynden door 't aertsche dal, Met een Trompet, En stemme ongehoort, Roepen elck met Tot 't strenge Oordeel voort. Met
Vreest dan, o mensch, Voor desen quaden dag; Laet 's Werelts wensch, En wat sy bieden mag. Vlucht op 't geberght, Soeckt voor al 't Hemelrijck, dat u niet terght Den lust tot 't aertsche slijck. Vlucht
Sijt ghy op 't velt, Ver van des volcks gerucht, Of dack gestelt, Tot Godt daer queelt en zucht. Keert niet meer weer Tot uwer sonden Rock, Die u wel eer U quaden wil aentrock. Keert
Wee, die dan voedt, Of baert uyt 's herten grond, Vruchten onsoet Van de leelicke zond! Bidt dat uw vlucht 's Winters, of Sabbath niet, In geen ontucht, Of doodts-laeg en geschied. Bidt
Schouwt als de pest, De valsche Leeraers wel, Want sy in 't lest U brengen tot de hel. Daer 't Lichaem is Vergaert, als d' arents, sterck; Belijdeniss' Doet Christo in sijn Kerck. Daer
Cookies on Poetry Cove