Wijse: A saeculis optate. Siet mensch, heft op u oogen.
Komt, menschen, komt met haesten,
Leert uyt Godts eygen Woordt
De liefde tot uw naesten,
Die soo licht sijt verstoort.
Rechtveerdigh meer wilt wesen,
Als in 't gemeen De Phariseen,
En 't Scriben-volc voor desen.
Sy mochten niemant dooden,
Op peen' van 't Oordeel Godts;
Maer Christus heeft geboden;
Soo wie is gram of trots,
Sijn broeder onverduldigh
Seght Raca toe, (Dat Godt behoe)
Is Raedt en Oordeel schuldigh.
Sijn
Maer soo wie sijnen broeder,
Toeseggen derft: ghy Sot,
Verdient, spreeckt 's Mensch Behoeder,
Dat 't helsch vyer zy sijn lot.
Ja seght: Wilt soo langh staecken
Uw Offerand' In 's Priesters handt,
En gaet eerst vrede maecken.
Ja.
Siet hier, o Lasteraren!
Hoe Godt de liefde acht.
Wilt dan u naesten sparen,
Spreeckt met hem soet en sacht:
Doet wel naer uw vermogen:
Siet wat ghy maeckt; Dat ghy niet raeckt
De appel van Godts oogen.
Doet