Wijse: Tweede Carilee.
Israel, u slaverny en druck Is verandert in een groot geluck. Uyt u spruyt Die fonteyn, Nimmer uyt, Altijdt reyn Tot gerief aen alle Mensch gemeyn. Wiens dierbaer nat, Onse klad, Suyvert gladt, En in dorst Weer verkoelt een Sondaers borst: Oock versaedt Met genaed' En weldaedt, d' Ydel Ziel En
bevrijdse van het helsch gekriel.
Dit bewijst de Samaritsche Vrouw, Die wat water voor haer haelen sou, Jesus daer // By de spronck, Vraegde haer // Om een dronck; Schoon hy 't alle Menschen alles schonck. O seyde hy // Wiste gy, Wie dat by // U hier is, En u vraegt om lavenis: Ghy hem badt // Misschien dat Hy u wat // Levens Vocht Voor u droog', en dorstigh herte brocht. O
VViste ghy Gods alder rijckste gaef? Ghy en bleeft niet langer Werelts slaef: Maer haer goet // En haer schijn U onsoet // souden zijn; Haren Beker Edick // en Fenijn. Haer korte Vreught // Vol ondeught, 't Hert verheught // Nouw' een snick, En als maer een oogenblick. Maer haer end' // Is ellend, En torment // Voor all' eeuw', Met een onverdraegelijck geschreeuw. Haer
VViste ghy de Gave van 't Geloof, Hoe dat ghy (die waert der Hellen roof) By den Heer // Graci vint, Waer door weer // Hy u mint: En neemt aen voor uytverkooren kindt. Maer dat ghy wist// Sonder list, Dat niet mist // Wat een Rijck, Godt bereyt voor al gelijck'. Hier noyt oogh // Hoe sy vloogh, 1 Cor. 2.9. Kreegh vertoogh // Van die kroon, Gal. 5.6.
Die 't Geloof met Liefde erft voor loon. Maer
Dese Gaef heeft 't Vrouwken soo behaegt; Dat sy naer dit VVater heeft gevraegt: En haer Stadt // Heeft geleert, Die uyt-tradt // Haer bekeert, En dit Levens Water heeft aenveert. Och! oft ghy liet // Babels vliedt, Dat recht schiet // Naer 't gewoel Van der Hellen Solpher poel: En socht 't nut // Uyt dien Put, Die 't quaedt schut // 't Goede geeft, Daer men eeuwelijck versaedt by leeft. Och
Cookies on Poetry Cove