Wijse: In 't midden van de koude nachten.
Het grootste quaedt in 's Wereldts ronde, En dat minst wordt geschouwt, Is het verouderen in sonde, Dat de ziel meest benouwt: Maeckt blindt, en stom, en doof, Tot 't Geloof: Van Satan oock beseten. Wee hem, die valt in dees ellend, En soo gaet verlooren; Daer hy tot een soo edel end'
Van Godt is verkooren, Door een goet leven, eer en lof, Tot Godts Hof gebooren.
Blint zijn de Sondaers dan, die kiesen Sap. 2.21. Werelts slaven te zijn: Noch sien niet eens, dat sy verliesen Hier door Gods aengeschijn. Den Duyvel neemt Godts licht, Van 't gesicht; Dat sy geen sond' en mercken. Wee hem, die Satan soo bemomt Met de ydelheden; Dat hy Blint soo te vallen komt Van Verstant en Reden: En kiest hier korte Werelts loon, Voor de kroon // Der Vreden. Wee
Stom maken Sondaers haer gebreken: En haer tong' Satan houdt; Dat sy geen ware Biecht en spreken: Noch belij'en, dat haer rouwt: Ja sy, geen ty, den Heer // Tot bekeer, Om zijne graci bidden. "Wee hem, die in 't Gebet, of Boet, "Godt komt te vergeten: "Hy sal hem van sijn Hemels goet "In geen deelen weten; Luc. 6.38. "Maer hem, naer sijns levens daedt, "Sulcke maet // Toe meten. Wee
Doof zijn de Sondaers, die niet hooren Naer Vermaen, of Sermoen: Zach. 7.11.12. Die voor Godts inspraeck stoppen d' ooren Uyt vrees' van goet te doen. Maer hooren al te wel // Het bevel
Van Satan, Vleesch, en Werelt. Och oft sy, door den Vinger Godts, Uyt dien Duyvel dreven: Ende door 't houden des Gebodts, Joh. 17:10. In Godts Liefde bleven, Soo souden sy, door kleyne Deught, 2 Cor. 4.17. Groote Vreught // Beleven. Och
Cookies on Poetry Cove