Op de wyse: Vande, Engelsche Fortuyn.
WEest doch verblijt
Te samen minst en meest,
Tis nu den tijdt
Ter eeren dese feest,
Diemen hier hout
Te samen bly ghepaert,
Soo men aenschout
Om dat dees zijn vergaert:
t’Saem inden Echt
Ghevoeghet van den Heer,
Zijn wil te recht
Nae volghet meer en meer,
Die sulcx hier doet
In vreed hy leven sal,
Met goet voorspoedt
Alhier int aersche Dal.
Dees Echten staet
Is u van Godt belast:
Wel dies aengaet,
En recht ghebruycken vast,
Die zeeghent Godt
Tot alle daghen sier,
Houdt zijn Ghebodt
Nae zijn behaghen hier.
Bruydegom poocht
V huys steedts voor te staen
Soo ghy vermoocht
Vrou Bruydt zijt onderdaen
V Man, en Heer
Als hooft steldt hem ten thoon,
Ghy zijt hem weer
Een cierelijcke Croon.
Oorlof nu al
Ghy vrienden hier ter stee,
Met bly gheschal
Verheughet dese twee,
Ick wensch niet quaer,
Dan dat sy beyd’ te gaer
Bly Moer en Vaer,
Noch worden binnent jaer.