Op de wijse: Vande, Engelsche Fortuyn
WAt groote pijn, Wat droefheyt comt my aen: Wat macht toch zijn, Dat my dus heeft befaen. O Cupido! Ick voel ghy hebt gheraeckt Mijn hert alsoo, Dat my de doot ghenaeckt.
Mijn liberteyt Is my berooft eenpaer, Door de schoonheyt Van twee bruyn ooghen claer: De Heer die mocht Verthonen metter spoet, Soo wat hy docht, Soo creegh ick weder moet.
Maer eylaes hoe Sal ickt ontdecken haer! Want wat ick doe Sy wort het niet ghewaer! Oft immers (siet) En wilt zy t’niet verstaen, Meerder verdriet Mach my niet comen aen.
Ontmoet ick haer, t’Sy op een wech oft straet, Soo wordt voorwaer Verandert metter daet, Gansch mijn coleur Een ander verfwe comt, t’Hert vol ghetreur Lijdt pijne onbeschroomt.
Legh ick (nae lust) Opt bed om slapen soet, Ick heb gheen rust, Om haer ick dencken moet, Droom met bedroch Bringht my somtijdts wel voort, Dat ick sal noch Van haer worden verhoort.
Dan dunckt my saen, Dat ick de liefste sie Recht voor my staen, Om my haer hulp te bien. Maer eylaes och! t’Is al Morphei werck
Enckel bedroch, Soo ick te recht wel merck.
Als ick ghedenck De gracy, die sy heeft, t’Lieflijck ghewenck, En t’spreken seer beleeft, Het soet gheclanck Van haer stem musijkael, Soo blief ick lanck Sonder teken, oft tael.
Want mijnen gheest Dan op gheheven wert In s’Hemels feest Sonder pijn ofte smert, Dwijnt ende swerft Ontrent de liefste schoon Eer t’lichaem sterft Op hoop van eewich loon.
Aensiet schoonlief t’Iammer van u dienaer, Doet hem gherief, Thoont hem u liefde claer: Of den doot fel Moet ick besueren drae, Zijt niet rebel, Maer neemt my in ghenae.
In swerelts pleyn En sal ick minnen gheen, Dan u alleyn Waert ghy daer-me te vreen: Want nyders quaet Conen my deren niet, Als ghy haer raet Slechts wilt ontberen yedt.
Prince. Princesse schoon, Wilt dit in danck ontfaen, Want u persoon Is dit ter eer ghedaen: Al is const slecht t’Ghedicht seer weynich sluyt, t’Hert is oprecht Daert altemael uytspruyt.
Cookies on Poetry Cove