Op de wyse: Vant, Quijns Perlement.
WEet ghy Maeghden arm en rijck Hoe dat ich ben verlieft, Op een Iongh-man mijns ghelijck Die my bemindt on-dieft: t’Is zijn hert// groote smert, Dat hy van my scheyen// moet: t’Is gheen vreught// voor mijn Ieucht, Want wy zijn van beyen// soet. Siet wie ginder// staet, Ist mijn minnaer?// jaet. Siet toch wat hy doet.
Als ick aenschou dese quant, Die schoon van Leeden// bloeydt: Als ick aenmerck zijn verstandt, Dat rijck van reeden// vloeydt: Denckt wat lust// en wat rust Dattet in mijn sinnen baerdt, Elck bevalt// zijn ghestaldt, Is hy niet te minnen// waerdt? Zijn eerwaerdicheyt, En goedt-aerdicheyt, Die is seer vermaerdt.
Siet dat Graeslijck wesen// an, Dat seer van schoonheyt blinckt, Hoordt den wtghelesen// man Hoe helder dat hy singht: Hoordt hoe eel// dat zijn keel Alle voyssen queele// can, Siet den lanst, hoe hy danst, Hoordt hoe dat hy speele can. Let op d’eelicheyt, En de weelicheyt, Die-men daer siet an.
Och! zijn sinnen ende mijn Comen wel over een: Maer ick thoon met mijn aenschijn Of ick niet waer te vreen. Mijn begeer// ick onbeer, Door het weygrich veynsen// siet, Of dees heldt// my schoon queldt, Hy weet mijn ghepeynsen// niet, Die k’wil decken// schu: Maer t’sal stercken// nu Tot mijn selfs verdriet.
Zijn recht Princelijck ghemoet Veel meer van deuchden houdt, Dan van al het eertsche goet, Hy kiest de deucht voor t’gout, En zijn Gheest// mint en vreest My, wt reynder minnen// weer, Zijn hert toch// maeck ick noch, Van mijn hert en sinnen// heer: Wilt ghebieden// maer t’Sal gheschieden// claer, Mijn Lief, roem, en eer.
Cookies on Poetry Cove