Skip to content
1612

t'Vermaeck der jeught

Boudewijn Jansen Wellens

Op de wijse: Wy twee zijn hier alleyn.

Iong-man. O! Liefde ghy my queldt, Door een die daer ontstelt Soo meenighe reys Al mijne ghepeys, Mijn bloedt ende Vleys Verteert, verteert, verteert: Nochtans wert sy alleen van my begeert. Iong-vrou. V Tongh Liefde verhaelt, Maer t’Hert, dat daer in faelt, Is sonder bescheydt, Vol van dobbelheyt, En ontrouwicheydt Tot my, tot my, tot my: Dies treck ick Lief, mijn liefd oock heel van dy. Iong-man. Dat weet de Heer aleyn, Die kent het herte reyn, Dat gheen Vrou-persoon, Hoe rijck of hoe schoon Sal spannen de Croon Int hert, int hert, int hert, Dan ghy, die alleen van my wert begeert. Iong-vrou. Voor-waer de ontrou snoodt Der Iong-mans, is soo groodt, Dat aen elcken oordt, Daer van werdt ghehoordt Dus wijckt (nae mijn woordt) Van my, van my, van my: Want ick begeer niet u bedrieghery. Iong-man. Clear Aenschijn Excelendt, Aensiet mijn swaer Tormendt! Thoont my eens u Min: Ick, die vant begin V was, ende bin Ghetrou, ghetrou, ghetrou, En begeer oock voor u geen ander Vrou. Iong-vrou. Prince. Prince u woorden soet, Door-snijden mijn ghemoet, Soo dat nu mijn hert (Soo ghy hebt begeert) Tot u hem nu keert Gheheel, gheheel, gheheel: Niemant dan ghy, sal aen my hebben deel.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
t'Vermaeck der jeught · Boudewijn Jansen Wellens · Poetry Cove