Skip to content
1612

t'Vermaeck der jeught

Boudewijn Jansen Wellens

Op de voys: Diana reyn, Die ginck om baden haer,

EEn bloemke schoon Wt Liefd ick minne// seer: Mocht ick te loon Crijghen Haer minne// weer: Soo waer mijn hert Bevrydt van smert, t’Welck nu leyt in verseer. Dees bloem expert Daer ick nae tert Is weerdich prijs en eer.

Haer Aenschijn claer Blinckt als der sonnen// schijn, Soo dat sy daer Door heeft verwonnen// mijn Hert ende sin, Door rechte min Lyd ick inwendich pijn. Wou dees Godin My senden, in Dees Cranckt, een Medecijn.

Sy sou terstont Tot haer verhooghen// sien: Hoe dat mijn mondt Haer met ghebooghen// knien Zou dancken veur Het groot faweur, Dat sy my thoond, in dien Mijn quale deur Haer soete Geur, Van my eens mochte vlien.

Apollo dijn Cruyden, van Crachten// groot Connen mijn pijn Soo niet versachten// bloot: Als wel can doen, Een sachte soen,

Van haer mondeke root, Waer mee sy voen Can, en behoen My van pijne en doot.

Prince, Eerbaer Princes Constich Meestresse// eel, Liefste Matres Wilt als Vochdesse// heel V Dienaer vry Ghebieden, hy Sal tot u diensten veel Bereydt zijn bly, Want hy toch dy Verkiest, voor t’Beste deel.

Verkiest het Beste.

Gheen Medecijn// des Minnaers pijn Beter gheneesen// doet: Dan als weer-Min// van zijn Vriendin Hem wort beweesen// soet.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
t'Vermaeck der jeught · Boudewijn Jansen Wellens · Poetry Cove