Skip to content
1612

t'Vermaeck der jeught

Boudewijn Jansen Wellens

Op de voys: Curante brande. of, Ick hebber een uytvercoren.

EYlaes liefde u crachten// groot Doen mijn hert schier versmachten// doot

Door een ghedeurich //pijn: Maer mocht ick erven Die ick moet derven, Ick zoud niet treurich// zijn.

Die my dees pijne draghen// doet, (Dat t’herte treurich claghen// moet) Is van schoonheyt soo rijck, Dat hier op eerden (Hoe groot van weerden) Niemant is haers gelijck.

Seer net alle haer leeden// zijn, Haer tongh begaeft met reeden// fijn, Gheeft een soo claren clanck, Dat sy te deeghen Elck can beweeghen, Door haren soeten sanck.

Sy heeft twee bruyne ooghen// claer, Waer door ick moet verhooghen// haer Boven des Hemels licht: Want sy mijn pijnen Can doen verdwijnen, Door haer vriendlick ghesicht.

Haer lipkes root Coralich// sacht, t’Mondeke dat lojalich// lacht Hout my door liefd in dwanck: Wou sy mijn suchten Toch eens doen vluchten, Ick zoudt haer weten danck.

Dees schoonste der Godinnen// eel Is weerdich te beminnen// veel, Door haer zedich gelaet, En vraey manieren Die haer versieren, Boven eenich sieraet.

Maer wat macht my toch baten// al, Dat ick sonder aflaten// sal Beminnen dese maeght, Die t’ghenen tyden

Acht op mijn lyden Hoe seer t’mijn mont haer claeght.

Verkiest het Beste.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
t'Vermaeck der jeught · Boudewijn Jansen Wellens · Poetry Cove