Skip to content
1612

t'Vermaeck der jeught

Boudewijn Jansen Wellens

Op de voys: Edel karszou Maechdeken suyverlijcke, etc.

TReurich altoos Ben ick vol vantacien, Om dat ick derven moet De schoonste roos, Die mijn hert can verblyen Al door haer wesen soet: O heete gloet, Die ick ghevoel van binnen, Wilt op houden// en vercouden, Of ick moet ontsinnen.

Aetna den Berch En brande noyt so vierich, Als ick op dit termijn: Cupido erch Stoockt t’vier seer onmanierich, Dies ick gheheel verdwijn, Moet ick t’aenschijn Van u o liefste derven, Soo sal t’herte// door dees smerte Al levende sterven.

Waert dat ick mocht Met mijn armen door-snyden De stercke stroomen cout, Lief ick besocht Het prijckel met verblyden, Ghelijck Leander stout, Waer door ghy sout Mijn trouwe liefde speuren: Want gheen lyden// zoud ick myden, Mocht my troost ghebeuren.

Of soo ick vont Met prijckel u beladen, Als Andromeda bloot: Ick zou terstont (Al zoudt my selver schaden) V helpen wt den noodt: De wreede doot, (Diemen hier elck siet myden) Zou t’opsetten// niet beletten, Om u te bevryden.

Prince. Princesse laet V herte toch beweeghen Door mijn treurich gheclach. Den droeven staet Daer ick in ben, te deeghen Niemant helpen en mach, Dan t’oogh op-slach Van u reyn maeght ghepresen, t’Welck mijn claghen// can verjaghen En mijn pijn gheneesen.

Verkiest het Beste.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
t'Vermaeck der jeught · Boudewijn Jansen Wellens · Poetry Cove