Clinck-Dicht.
WAt lof, vvat eer, vvat danck, sullen ghenoech vvy thoonen,
V die ons schenckt uyt liefd’, t’Vermaecken van ons Ieught,
VVant gheen Trompetsgheclanck, en can gheneuch u deught
Verbreyden: noch ons tongh ghenoech met danck u loonen.
Dies sal de Fama claer, (om ons Ieught te verschoonen)
Met Echos hulpe u lof verbreyden met vreught,
En vvy sullen tot loon, voor dat gh’ons soo verheught,
V Ieughdich, deughdich hooft, met Myrth’, en Lauwer croonen.
VVy saten heel bedroeft, in svvaer-moedich ghedut:
VVant dit cout vriesich landt scheen tot dees vreucht onnut,
Voor dat u Couter scherp, ginck d’harde aerd’ door clooven.
Comt Pallas vvijse maeght, comt Pierides vvaerd,
Besaeyt met vruchtbaer zaet, dees vvel gheboude aerd’
Soo sal ons landt eer langh, veel landen gaen te booven.
P. H. Mint, ghy wint.