Op de wyse: Nobel Fransoys// subtijl cortoys.
SChoone Godin// die ick bemin// boven alle fygure,
Certeyn ick vin// in mijnen sin// gheen schoonder creature.
Al wast dat waer// mijn tong so claer// als een Engel des Heren,
Ick sou voorwaer// int openbaer// u niet ghenoech lauderen.
V Lipkens root// levendich bloot// vol lieflelicke sprake,
Als Hemels broot// in mijnen noot// gheven my soete smaeke.
My dunckt mijn lust// heb ick geblust// met Necter dranck der Goden,
Als ick met lust// u heb ghecust// En u den mont gheboden.
Mijn jonghe jeugt// oock wert verheugt// door u tale seer schoone,
My dunckt met vreugt// en reyn geneugt// leef ic in s’Hemels troone:
En door’t ghesanck// lieflijck geclanck// van alderhande maren,
Dus ick met danck// mijn leven lanck// u lof hier sal verclaren.
Dus zijt ghe-eert// Princesse weert// met veelderhande gaven,
V doch verneert// mijn trou aen veert// waer door ghy my cont laven:
Och liefste schoon// Der maechden croon// vol lieflelijcke talen.
Wilt uyt u throon// voor mijnen loon// Een soet woort laten dalen.