Op de wyse: Fluchtighe Nimphe, waer heen so snel,
EEr ick ghevoelde Venus cracht,
Eer ick ghevoelde Venus cracht,
En Cupid’nis pijl onsacht,
S’minnaers perten,
En haer smerten
Sach ickt aen met herten bly,
Spottende met haer sotterny.
Maer dese blyscap is te mael
Door Cupid’nis heete strael,
Nu verdweenen;
Want den ghenen,
Dien ick cleyn te achten placht,
Heeft my in zijn ghewelt ghebracht.
Tonende my voor d’ooghen claer,
Een Goddin, Goddin voorwaer
Ickse noeme
Sonder roeme:
Want s’is door haer schoonheyts weerdt
Datse werdt, als Goddin ghe-eerdt.
Dese door hare schoonheyt cracht
Heeft mijn vryheyt overmacht,
En mijn sinnen
Heel doen minnen:
Dese my te doen verweckt,
t’Gheen ick wel eertijts heb begeckt.
Somwylen doort ghesicht van haer
Meyn ick dat mijn lyden swaer
Werdt vermindert:
Maer het hindert
My, en meerdert mijn verdriet,
Nochtans can ick het laten niet.
Somwylen meyn ick desen brandt
Ghestoockt door Cupid’nis handt
Door eens cussen
Wt te blussen:
Maer ghelijck een vier gheboedt,
Werdtse te meer in my ghevoedt.
Brandende dus in Liefde reyn,
Ick op d’ydel hoop alleyn
My verblyde:
Want mijn lijden
Is haer niet bekent, hier deur
Can ick ghenieten gheen faweur.