t'Vermaeck der jeught

Op de voys: Galiarde Vlaender-lant, of, Een is alleen// mijn reen, ect.

Iongh-man. HEel onghesondet// door-wondt Is t’herte mijn. Met droeven mondt// vercondt Ick dese pijn. Mijn vreugts verdwijn// ick nu betreur: Het soet fenijn// wordt nu heel seur, Dies coom ick veur// u deur, Eerweerde vrouw Claegh uyt benouw// mijn rouw: Dus weest niet steur// faweur Thoont u knecht trouw.

Dochter. Wie hoor ick daer// soo swaer Suchten bedroeft? t’Schijnt een minnaer// voorwaer Die troost behoeft: t’Dient niet vertoeft// hem t’trosten: want Zijn herte proeft// der minnen brant, Soo ick bevant// wel ant Claghen seer groot, t’Is meer als noot// dat boot Tot hulp ymant// hem d’hant, Eer hy blieft doort.

Iongh-man. Eerweerde bruyt// reyn spruyt, Die ick bemin, V deur ontsluyt// comt uyt Weerde vriendin, Siet hoe ick bin// met druck belaen, t’Hert moet hem in// mijn tranen baen, Och! wilt my saen// ontslaen Van dit verdriet: Of het gheschiet// noch siet Dat ick sal plaen// vergaen Gheheel te niet.

Dochter. V droeve clacht// versacht Mijn herte eel. Ick ben bedacht// naer macht V t’helpen veel, En t’vierich zeel// dat u seer lanck Heeft g’houden heel// in swaren dwanck Te breken stranck// door dranck Der liefden schoon. Maer zoud’ ick hoon// te loon Crijghen, voor danck// t’waer cranck Voor mijn persoon.

Iongh-man. Princesse vroet// seer goet Maeghdelijck greyn, Mijn heete gloet// versoet. Ick sal certeyn, Uyt liefde reyn// die niet vercout, Met dienst niet cleyn// u menichvout Dienen, dus bout// vertrout Op my ghereed, Wie eenich leed// u deed, Quelt, oft benout// seer stout Op’t hert my treed.

Dochter. Pincelijck helt// nu stelt V vry gherust. Niet meer u quelt// verselt Met my, uyt lust. V gloet gheblust// neemt nu een ent, Waer door ghesust// wort u torment. Comt my ontrent// en went V vry tot my. Weest vreuchdich bly// invy Blieft nu gheschent// ick kent: Twee een zijn wy.

Verkiest het Beste.