Flora. Voys: Enghelsche Fortuyn.
Wiens stemme claer
Hoor ick dus triumphant?
Het is voorwaer
Ons bode wel bekant.
O Mercuri,
Seght ons toch wat t’bediet,
Datmen dus bly
Op d’aerd u comen siet.
Marcurius.
Ick brengh u op dit pas
Een tijdinghe seer ras,
Hoe dat sonder beswaren
Twee lieven nu vergaren,
Die Amor onverdrooten
Met zijn pijl heeft doorschooten
Flora.
Dat is certeyn
Een daghelijkckx gheschal,
Van’t boefken cleyn,
Want hy doet t’over al:
Iae maeckt hem saen
Vorsten en Princen hooch
Heel onderdaen,
Die hy treft met zijn booch.
Mercurius.
Wel aen Godinne jent
Der bloemen excelent:
Wilt u maeghden doen plucken,
Bloemkens die seer wel rucken,
En maket cranskens teere
Dees ghetrouden ter eere.
Flora.
De cranskens zijn
Al schoon en net ghedaen,
Comt laet ons fijn
Te samen derwerts gaen,
Dat wy eerbaer
Moghen cronen seer reen
Dit lieve paer,
Die nu sullen zijn een.
Mercurius.
Godin, tot u altijt
Ben ick bereyt met vlijt,
Siet daer dees Bruylofts feeste
Sy zijn vrolijck van gheeste:
Comt laet ons ghaen wat nader,
End’ groetens beyde gader.
Flora.
k’Wensch overluyt
Heer Bruydegom bequaem
V, met u Bruydt
Gheluck, en voorspoet t’saem,
En dat ghy meught
Beleven desen staet
In vreed’, en vreught,
Door liefd’, die niet vergaet.
Mercurius.
Bereyt u Bruyd’gom nu,
En neemt de Bruydt tot u:
Naer t’bedd’ wilt beyde haken,
t’Welck Venus heeft doen maken,
En wilt u niet seer schromen,
Men siet de nacht aencomen.