IV.
Aan een vriend.
Met mijn photographie-portret in postzegel-formaat.
Eerst stond ons beeld ten voeten uit
Te kijken door de winkelruit,
Dat later, als men keek door 't glas,
Photographie en buste was.
't Is thans nog amper even groot,
Als Koning Willem, blauw of rood,
Ons pas geschonken tot gerief,
Als franco-zegeltje op een brief;
Maar 't wordt - vertrouw gerust daarop -
Zóó klein nog als een speldeknop,
En eens staat ons portret te koop,
Nauw zichtbaar door een microscoop,
Doch eer de kunst zóó ver zal gaan,
Bied ik u hier mijn beeltnis aan.