III.
O! was 't mij vergund nog mijn boeien te breken, Ik vloog met de drift van een sperwer langs 't meer! Ik brulde als een leeuw weer om roof in die streken; Ik sloeg weer in 't stuifzand mijn legertent neer! Ik riep weer voor d' Islam de stammen ten strijde - Hoe davert de bodem, waar 'k stamp met mijn voet! Een legermacht rijst en springt op aan mijn zijde, Een stofwolk gelijk, die verstikt door haar gloed! Mijn strijdhengst! Mijn strijdhengst! - hij hinnikt mij tegen, Hij snuift weer mijn adem, hij ruikt weer mijn kleed. Met vlokken van schuim overstrooit hij zijn wegen, Maar staat, nu ik roep, voor zijn ruiter gereed. Hij rekt zich en buigt zijne knie als een kemel; 'k Omklem weer zijn zijden; ik streel weer zijn hals; Ik gun hem te steigren, als voer hij ten Hemel; Ik gun hem te tripp'len, als ging hij ten wals. Ik ruk uit mijn gordel mijn koppel pistolen; Hij draagt mij vooruit in het dichtst van 't gewoel; Ik duik weer het hoofd, in zijn manen verscholen, En kies in den kruitdamp mijn mikpunt en doel. Ik dwing hem, na d' aanval, zich pijlsnel te wenden, En wijs met mijn kromzwaard mijn volgren het spoor, En spring als een panter 't legioen in de lenden,
En breek in den ringmuur der vijanden door. Ik hoor weer mijn vroegere strijdleus weergalmen; 'k Richt me op in den zadel, en strijd meer verwoed; Ik maai in den drom als een zicht in de halmen; Mijn dorstige sabel wordt dronken van bloed! Of, zwicht ik.... ik wijk met de snelheid eens vogels; 'k Ontsnap aan den dood toch, al regent het lood, En schud uit de plooien mijns tabbaards de kogels, Door 't kruit niet gezengd en onkwetsbaar voor 't schroot! Weer blijf ik verwinnaar, beschaâuwd door uw vleuglen, Mohammed! gij laatste, gij grootste Profeet! Weer leg ik den trots van uw vijand aan teuglen, En 'k dood hem met kogels, die 'k vang in mijn kleed. Algiers draagt in 't eind weer de Maan op haar wallen; De driekleur der Franschen, hun standaard, zinkt neer! En 'k sticht op de plek, waar de laatste van allen, Door 't wrekende zwaard, met de vlag is gevallen, De grootste moskee, die nog rees tot uw eer!
Cookies on Poetry Cove