Bl. 196.
Napoleon's val en vergoding. Dit gedicht bestaat uit enkele losse fragmenten van een onuitgegeven dichtstuk, hetwelk tijdens onze vereeniging met België werd opgesteld, en daarop betrekking had, doch later, wegens de veranderde omstandigheden der tijden, geheel door mij was ter zijde gelegd. Alleen het laatste stuk, Apotheosis getiteld, is van veel latere dagteekening. Ik hoop niet, dat de herinnering van Nederland's Verossing in 1813 aan een mijner Landgenooten reeds als een geheel verouderd onderwerp des gezangs zal voorkomen. Wie met mij de verflauwing van den vaderlandschen geest betreurt, zal veeleer zulk eene herinnering ook in onze tijden alleszins gepast rekenen; en wie zich van nabij heeft kunnen overtuigen, welk eene buitensporige hulde aan Napoleon's nagedachtenis, niet enkel in Frankrijk, maar ook in andere landen wordt toegebracht, zal eene waarschuwing tegen de toenemende vergoding eens mans, wiens schitterend genie voor den tegenwoordigen tijdgeest genoeg schijnt om zelfs misdaden tot den rang van deugden te verheffen, allerminst als hors de saison kunnen beschouwen. Toen ik de voorgaande aanteekening nederschreef, kon ik nog weinig vermoeden, dat er na verloop van ettelijke jaren, tengevolge der jongste gebeurtenissen, zulk eene omkeering van gedachten ten aanzien van het eerste Keizerrijk, en den toen zoo algemeen gevierden en bewonderden Napoleon I in de publieke opinie, zoowel binnen als buiten Frankrijk, zou plaats grijpen.
Cookies on Poetry Cove