Ad Dominicae Passionis meditanda Mysteria.
REcordare, frater pie,
Septem vicibus in die,
Passionis Domini:
Per quam sumus liberati,
Et aeternae vitae dati,
Et supremo lumini.
Quando sedes, stas, & iaces,
Quando loque is, & taces,
Fessus cùm quieueris;
Christum quaeras, in quo speras:
Crucifixum Corde geras,
Vbicumque fueris.
Diligenter pone mentem,
Super Christum patientem,
Vt ei condoleas.
Christi mortem, Christiane,
Plange serò, plange manè,
Et in planctu gaudeas.
Quàm despectus, quàm deiectus
Rex caelorum est effectus,
Vt saluaret saeculum!
Esuriuit, & sitiuit,
Pauper, & egenus iuit
Vsque ad patibulum.
Recordare paupertatis,
Et extrema vilitatis,
Et grauis supplicij.
Si es compos rationis,
Esto memor Passionis,
Fellis, & absynthij.
Cogitans haec ingemisce,
Et in istis planctum misce,
Et Cordis moestitias.
Corpus ange, Corde plange,
Mentem frange, manu tange,
Christi mortis semitas.
Virum respice dolorum,
Et nouissimum virorum,
Fortem ad supplicia.
Tibi gratum sit & aequum,
Iam in Cruce mori secum,
Compati conuitia.
Quando vides te afflictum,
Desolatum, ita vitcum,
Vt quasi deficias;
Christi cogites dolores,
Graues poenas, & moerores,
Sputa, contumelias.
Bone frater, quidquid agas,
Crucifixi vide plagas,
Et ei compatere.
Omni tempore sint tibi
Quasi spiritales cibi,
His gaudenter sruere