Non posso senza morte contemplarte,
O faccia, agli occhi mei insidïosa!,
Né viver posso più, senza mirarte,
Luce de la mia vita tenebrosa!
Mirando te, m'abruso a parte a parte;
Non te vedendo, il cor mai non riposa;
La morte è da pigliar per minor danno,
Et, ben morendo, uscir da tanto affanno!