Skip to content
1884–1914

SAF. OLIVEIRA

Augusto de Carvalho Rodrigues dos Anjos

Esta que arrastaria a alma pristina Dos gregos, inclusive Homero — o mestre, Por ser na crosta rígida terrestre Um milagre de gênese divina:

Dá a quem crava sobre ela o amplo olhar fundo A ilusão psicológica do enleio! — Asa paradisíaca que veio Para voar nove noites, sobre o mundo.

Agora, adstrita à unânime harmonia, Altares lhe erga a humanidade serva, Como os pagãos do templo de Minerva Na nevrose feliz da idolatria.

E o luar lúcida esteira, ao som das liras Estenda, embora escuro esteja, desde Que ela apareça em cheio, enchendo o 3 de Agosto, de Oliveiras e Safiras.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.