Skip to content
1463–1537

33

Antonio Tebaldeo

Occhi süavi, a che brusarme tanto? Io pur troppo ardo, senza più infiammarme. A che tu, bella man, tanto impiagarme? Deh, per dio, se non pace, tregua alquanto!

S'io vi do fama e de vui scrivo e canto, non doveresti già tal guerra farme: prendeti contra chi ve ha in odio l'arme! Io ve amo, servo, e merto altro che pianto.

Che gloria ve è straciare un vile e basso, un ceco, un disarmato e sì mal forte che va per via cadendo a ciascun passo? Ma se pur simil fin mi vien per sorte,

prego chi me amarà scriva su il sasso: “Dui occhi et una man fur la sua morte”.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
33 · Antonio Tebaldeo · Poetry Cove