Skip to content
1463–1537

28

Antonio Tebaldeo

Vorei spesso poter Icaro farme, che adietro se assettò l'ale con zera, né temeria del sol la luce altera, ma vedresti ogni zorno a vol levarme,

tanto desio ognor teco trovarme. Di te penso el matin, di te la sera, e vo disperso qual per boschi fera, ché senza te senza alma viver parme.

Né crederesti quanta invidia porto al cuor, che a te ne vien libero e lieve mille fiate ogni dì per suo conforto. E s'el non fusse pur ch'io spero in breve

vederti, io credo già che sarei morto: questo è che alquanto fa el dolor men greve.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
28 · Antonio Tebaldeo · Poetry Cove