Skip to content
1463–1537

163

Antonio Tebaldeo

Io battea a l'uscio di quella aspra e fiera donna che ogni animal tira a sua corte, quando gionger te vidi a le sue porte, stanca, smarita e di color di cera.

Stava come colui che presto spera uscir de trista e dolorosa sorte, e dicea: “Se a costei apre la Morte, intrarò seco ne la reggia nera”.

Dietro a te me ascondea, ma l'empia e ria, che se ne accorse, ti lassò di fuora: tanto lei brama e Amor la pena mia! Piaceme che per me tu vivi anchora;

starò saldo a l'entrata, e forza fia o che lei m'apra over che alcun non mora.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
163 · Antonio Tebaldeo · Poetry Cove