Skip to content
1463–1537

126

Antonio Tebaldeo

Invido fiume, avara navicella dentro a la quale ogni mio ben se asconde, remi senza pietade e crudele onde, cagion de la mia pena acerba e fella,

vela spietata, al mio desio ribella, ch'hai l'aure a me contrarie, a te seconde, ben dovria romper sarte, ancore e sponde fortuna, se pietà se trova in ella.

De altrui mi doglio e io stesso mi fo guerra, ché i suspir' che escon del mio pecto stanco empion la vela e gir la fan più presto. Col spirto in l'acqua son, col corpo in terra,

il quale in picol tempo verrà manco, se tosto indietro non menati il resto.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
126 · Antonio Tebaldeo · Poetry Cove