Zederymen

Zang: Karileen.

ONgelijk // en van verscheiden daden Zijn twee wegen voorgestelt: Op d'eene wert geblust De aardze lust, Daar niemant God vreest noch leer noch reden gelt. Maar zeer rijk // is d'ander van genaden, Die ge - duurigh blijdschap baart; Uit oorzaak dat de Heer, Ontzien en zeer Gevreest en bemint wert, 't welk de geest

bewaart. Dus zeer verscheiden Wert den mensch geleit: Doch tuszen beiden Is groot onderscheit; De deugt Baart vreugt En vroolijkheit: Maar 't quaat Wert te laat Met rouw en leet beschreit.

I I. Die 't gemoet // door Gods ontzich ontsteeken, Van de zonde nu bevrijt; En ziende Godes zin Ten diepsten in, Die 't goede begeert, zulx oeffnen wil altijt: O die doet // van vreeze Gods een teeken Dat haar klaar en naakt vertoont; Waar voor al 't weten wint En kennis blint Ja quaat is, ten zy Gods vrees' de ziel bewoont: Want wat zoud 't baaten,

Die hier door de doot Al t'zaam moet laten Dat hy oit genoot, Wanneer De Heer Geen ydle kunst; Maar deugt Met zijn vreugt Vergelden zal uit gunst?

I I I. Zoete jeugt // laat noit u wil bekooren Door vermaak dat quaat insluit, Door pracht en pronkcieraat 't Welk ras vergaat, Door dertele deunen op een moy geluit. Maar de deugt // behaag' uw' hert' en ooren. Zeedigheit vercier uw geest. Al 's weerelts lust by een Is veel te kleen, Ja leelijk, by 't hert' 't welk God bemint en vreest. Heel andre vreugde Daalt in zulk verstant, Daar God en deugde Heeft de overhant. Het quaat Verraat. En zonde baart In 't hert Hier veel smert, En namaals qualijk vaart.

IV. Na verloop // van uw gezwinde dagen Die de tijt heeft in zijn macht; Indien ghy in uw geest Den Heer gevreest En 't quaat hebt verlaten, en der deugt betracht: Vaste hoop // vol vriendelijk behagen, Die beschaamt noch treurich laat: Want ziel en geest is bly, 't Geweten vry, En 's Heeren genade blijft uw toeverlaat. Legt in twee schalen Haar' en uwe vreugt; Zy die verdwalen Van den wegh der deugt, En ghy Die, vry Van zond' en dood, Gods paan Hebt gegaan, Uw keur is overgroot.