2 Deel, 6. vvtcomst.
Tweedracht GAet Waerheyt vry, ick woonder Schoon Juffer, alzo wel als ghy voorhenen sat Voor dees twist-gier'ge tijdt: nu Tweedracht moed' en mat Ontrusticht, scheurt een breeckt vreeds pylen vanden and'ren, Verbittert, quetst en wondt de harten op malcand'ren, Doorgraeft, doormijnt het landt, stoockt Tweedracht naer u lust: En waer ghy niet en zijt, zent vry voor heen d'onrust, Laet sijn verdoemt gerucht voor u den wech bespeuren, Op dat twy g'lijckerhandt de gulde spreuck verscheuren, Die niemant onder ons d'eendrachtigheyt en gunt. Door Eendracht worden kleyne dingen grootConcordia Res parva crescunt. Waendy ô vaste Lant, ô Lant-staet onderwyle, Als Tweedracht hier verrijst, dat dijn Sirulus pylen D'achtband' verstrickte tros onbreecklijck int gemeen, Verbreeck'lijck niet en is gescheyden een van een? De borgerlijcke twist of binnenlantsch' onvrede, (Hoewel 'tbloed' oorlooch zwaert gezegelt inde schede Noch blijft) die schaed' veel meer u t'saem gevlochten standt, Als oyt den krijch vermocht op't waerde Vaderlandt. Den krijch die komt alleen om't tijt'lijck te vernielen: Maer Twist, Haet, Tweedracht, soeckt door d'Onrust hart en zielen, (Inzonderheyt int geen 'tgewisse hier ontroert) Niet anders dan 'tprofijt waer op u vyant loert. In d'Eendrachts krijch sachmen 'tstael bloedich lemmer schitt'ren. In Tweedrachts vreed' ziet-men ghemoet en hart verbitt'ren. In d'Eendrachts krijch so was een ider kloeck en gauw. In Tweedrachts vreed' zo is een ider slap en lauw. In d'Eendrachts krijch doen batmen uyt des harten gront // klaer. In Tweedrachts vreed' nu bid en spreeckt alleen den mont // maer. Ha! Tweedracht stoockt en smoockt, verwoede loopt, en wreeckt V lang geleden smaet, wat stady hier en preeckt?
Oproerster ziet u reys gevoordert, en u gangen. Dreycht met u zwarte tourts, verschudd't u hooft vol Slangen. Blaest, soffelt in het vuyr 'tgeen zoetgens zwoelt en smuyckt, Siet dat ghy in dees tijt u wonder wel gebruyckt. Vernieticht en vernielt, onzael'ge wilt u rassen, Wilt sonder bloet of krijch Batavia in d'asse Sijns algemeen verderf, so ijv'rich en geleert, Begraven, dat het sich geheel en al verteert. Hoe groy ick als ick't zie (zelf komende van buyten) Dat d'een ter wagen zit, d'ander in open schuyten, Om so 'tsy hier of daer, in dorpen, vleck of stadt Te vinden 'tgeen men oyt voor heen g'noech binnen had; Waert zaeck dat 'teenich goet mijn niet en ging beteug'len, K'wracht al een bloedich quaet, ja vloog met Nickers vleug'len; K'ontrusten niet alleen den Amitel Ty en dam, Maer k'stack 't vereenicht landt in lichte vuyr en vlam; D'eylanders naer het zuyd, d'hardt-koppen naer het westen. Mocht ick so stil en zacht bewoonen hare vesten Als ick by d'and're doe, (waer ick my onder quijt) K'deed' d'Eendracht scha en smert. Nu, k'zie 'tis scheydens tijt.
Cookies on Poetry Cove