Maeslandt, D'Olijf-Boom.
SO hovaerdy en trots door opgeblasen zinnen het redelijcke dier op des onredens spoor niet bracht door hare daet, so sich niet overwinnen liet den reed'lijcken Mensch door eygen-wijs bekoor, Maer dat hy tot de liefd' alleen gaf sijn gehoor, Twist, onvrede noch strijt en soude hem bezwaren: Doch so de liefd' verkout, so komt den haet hervoor, Die anders niet dan nijt, twist en twedracht kan baren, Want eygen hovaerdy verweckt onder den scharen een sodanigen haet, diem' niet kan blusschen ree, Ten zy een meerder strijt onder hun komt ghevaren, Dan dwingt den noot om hun t'vereenigen ter stee. Dus baert onvrede vree, en vrede vveer onvree.
Onvrede vrede baert, het is voormaels bevonden, Doen sich Vespasiaen ter neder had gestelt voor 'tgroot Jerusalem, na Josephus verkonden, En dat vrede onvree oock baerde hy vertelt: Want zijnde seer benaut van buyten door den helt Titum, en sy gesplist in dry hopen oneven, Die als doot-vyanden malkander met gewelt, Wanneer vrede gaf tijt t'saem brachten om het leven: Doch wanneer weder dan den strijt wordt angeheven by den Romeyn, sachmen hun t'saem vereen'gen mee, Om als eendrachtige hun vyant strijt te geven, Die hun welvaren socht te gaen brengen in wee. Dus baert onvrede vree, en vrede vveer onvree.
Want als 'tbestormen zwaer hun stadts werdt nagelaten, Gingen van binnen hun tot twist en twedracht spoen, Ontlast vanden Romeyn, sachmen hun 'tzweert anvaten, Om met een wreet gemoet malkander te verdoen, Waer naer den Romeyn zelfs, die niet zocht dan 'tverwoen, Van d'onder Hemels Gloob', om heerschappy t'anvaerden van 'sweerelts ronden kloot, ginck Martis offer voen met aller volck'ren bloet die leefden op der aerden, So lang tot hun onvree oock weder vrede baerden, Die naer het overwin voorquam door d'wijs belee, Want van verwinnen zat zachmen d'bloedige zwaerden (Getrocken door onvree) weder steken in schee. Dus baert onvrede vree, en vrede vveer onvree.
Cookies on Poetry Cove