Rey.
A Dieu, ô Stadt // die wy door noot verlaten,
Ons oogen nat // met tranen boven maten
Bevocht, bedroeft ons borst, als wy bedencken
Hoe het geboeft // van Persen u sal krencken.
Adieu ô Kercken schoon.
Adieu Voorvaders woon.
Adieu ons Ouders graven,
Wy scheyden met gezucht:
Doch beter ist gevlucht
Dan werden Medens slaven.
Niet al te seer // u 'tscheyden laet berouwen,
Athenen weer // den Hemel sal op-bouwen,
Heerlijcker noch // als oyt het was te voren:
Beter ist doch // de Stadt als wy verloren.
Maer die oneel van bloet
Wil met een snoot gemoet
Der Meden moetwil lyden,
Die blijft hier, maer wy gaen,
Oft sterven, oft verslaen
Die ons t'onrecht bestryden.