Prince.
Ghy Prins die Aensiet Liefd' onder d'Akerboom out,
Merckt met de Eg'lentier In Liefd' Bloeyende stout,
Dat aen't gezegent hout, ons Verlosser waerachtich
Sijn lieve Moeder in haer hart, om hem benout,
D'Apostel heeft vertrout die hy beminde krachtich.
En dit onschuldich Lam anziende, wort indachtich
Van sijn Liefd' jegens haer, verbreyt die in dit crijt,
Op dat nae't les van dees Meester ghetrou en machtich,
De Neerlantsche jeucht haer bestiert met alle vlijt.
Dat d'Oyevaer voor haer Godtvruchtich sy niet lijt,
Wiens redelosen Liefd' Romen hooch heeft gestelt.
Dees gelegentheyt baert de aengename tijt,
En u gewenste vraech: te meer als ghy vermelt,
Dat als sy dit schoon doet, sy nochtans niet vergelt
Haer Vaders sorch en zwiet, haer Moeders angstich baren,
Ick zwijch die Wet: 'kwil niet dat sy door dien gequelt
Wt vreese dese deucht, maer uyt Liefd' gaet verklaren.
In Liefd' bloeyende.