Prince.
Gelijck de Sterr' uyt Oost verguldich heeft geschenen,
En wees 'tHemels geboort drie Konings Princen daer,
En so geleyt door 'tLicht, soo, soo, verlichte haer,
Dat al den duyster was steeds door dat Licht verdwenen:
Gelijck wijst ons Son-bloem na 'tschone Licht voorwaer,
Neycht haer beweechelijck om, en slaet haer ooch op klaer,
Als is het gulden Licht aen 'sHemels hoogste zalen,
Aenschout in rechten stant die schone lichte stralen:
Ootmoedich draeyt sy steeds om 'tLicht te volgen naer.
Gelijck wilt oock, ô Mensch, van 'tEeuwich Licht niet dwalen.
Siet dit's ons Kamer-merck 'tgunt wy hier gaen verhalen.
De Son-bloem wijst op 'tLicht, de Ster na 'tLicht Gods kint;
Seght vry Noyt meerder vreucht, al wie het Licht bemint.
Schout qua daden.